W dniach 23- 24 listopada 2013 r. w Brukseli odbyła się pierwszewsza "Roczna Konferencja MRA".  To jest nowa formuła, która zastąpiła konferencję okrągłego stołu - CITRA.
Konferencja zgromadziła ponad 500 uczestników ze 100 krajów. Poprzednie tak poważne wydarzenie związane ze światem archiwistyki miało miejsce przed stu trzema laty, kiedy w 1910 r., na kongresie bibliotekarzy i archiwistów po raz pierwszy przy tak szerokim gronie międzynarodowym zdefiniowano jedną z podstawowych zasad archiwistyki, zasadę proweniencji. Tegoroczna konferencja odbyła się pod hasłem: "Odpowiedzialność, transparentność i dostęp do informacji." W założeniach organizatorów konferfencja na tak wysokim szczeblu powinna dotyczyć pytań związanych z zarządzaniem informacją i records management. Konferencja składała się z głównej sesji oraz pięciu sesji równoległych. Główne przemówienia dotyczyły takich zagadnień jak: archiwizacji, jako narzędzie wspierania rozwoju w skali globalnej, dostęp do informacji, a ochrony danych osobowych oraz problematyki wkładu archiwów w odpowiedzialność i przejrzystość administracji.

Wyobraźcie sobie życie w krainie lodu i zamieci.

Co motywuje ludzi, aby ryzykując życie, odwiedzać tak ekstremalne miejsce jak Antarktyka? Jedno słowo: odkrycie.
Wystawa „Przemierzając Antarktydę: doświadczenia Australijczyków” pokazuje, jak rozwijały się związki Australii z zamarzniętym kontynentem przez 100 lat począwszy od Australijskiej Ekspedycji na Antarktydę w latach 1911-1914, kierowanej przez Sir Douglas’a Mawsona, słynnego geologa, chemika i badacza Antarktydy.
Bogactwo materiałów dokumentalnych z Archiwów Narodowych ujawnia tę fascynującą historię.
Rzadki zbiór oryginalnego sprzętu oraz pamiętniki z początków ekspedycji jest pokazywany razem po raz pierwszy, jak również inspirujące interaktywne wystawy i obrazy.
Zestawy edukacyjne z notatkami dla nauczycieli i samodzielne zajęcia są także dostępne z wystawą.
Wystawa jest wspólnym projektem Narodowych Archiwów Australii, Australian Antarctic Division i Western Australian Museum.
Wystawa będzie dostępna do 22 marca 2015 r. Objazd wystawy sponsoruje Visions of Australia.

Więcej: Traversing Antarctica: the Australian experience

100 years of australian antarctic expeditions

oprac. Dorota Czech
AP Częstochowa

Niemieckie środowisko archiwalne w obliczu zarówno wyzwań stawianych przez społeczeństwo informacyjne jak również paradoksów wynikających z uregulowań prawnych w tej dziedzinie, dostrzega konieczność nowelizacji ustawy archiwalnej, obowiązującej w Niemczech  od 1988 r. Świadomość faktu dynamicznie zmieniających się uwarunkowań i otoczenia w jakim funkcjonują archiwa stopniowo zmienia ich sposób działania i komunikowania się ze społeczeństwem. Nieustannie też archiwa próbują zmierzyć się z problemami jakie u schyłku lat 80- tych nie występowały. Wraz z rozwojem informatyki i coraz łatwiejszym dostępem do danych w sieci, dla „równowagi naszego dobrego samopoczucia” pojawiły się zjawiska mniej pożądane, takie jak włamywania do baz informatycznych i kradzieże danych, często o charakterze sensytywnym lub tajnym. W  dużej mierze narusza to zaufanie społeczeństwa do różnych instytucji publicznych wytwarzających i przechowujących dokumenty elektroniczne.   

Poniższy tekst proszę potraktować jako zachętę i wstęp do lektury zbioru esejów Debates in the Digital Humanities pod redakcją Matthew K. Golda, wydanego w 2012 przez University of Minnesota Press. Antologia ta została także opublikowana w nieco rozszerzonej formie jako tekst „open access”, który dostępny jest tutaj.

Digital humanities (w skrócie DH), czy też humanistyka cyfrowa jest relatywnie nową dziedziną, która zdobywa coraz większą popularność w świecie akademickim. Artykuł w angielskiej Wikipedii podaje bardzo zgrabną definicję DH, do której odsyłam zainteresowanych. W skrócie, humanistyka cyfrowa, jest obszarem badań, nauczania i tworzenia łączącego technologie informatyczne i dyscypliny humanistyczne. Obejmuje ona działalność od kuracji kolekcji cyfrowych w sieci po eksplorację danych dokonywaną na wielkich zbiorach. DH stara się połączyć warsztat tradycyjnych dyscyplin humanistycznych (takich jak historia, filozofia, językoznastwo, nauka o literaturze, sztuce, muzyce, itd.) z narzędziami informatycznymi takimi jak wizualizacja danych, pozyskiwanie danych, eksploracja danych i tekstu, statystyka czy publikacja elektroniczna.