W dniu 4 grudnia 2025 r. Przewodniczący Państwowej Służby Archiwalnej Ukrainy Anatolij Chromow wziął udział w otwarciu wystawy pt. „Chleb” w Domu Ukraińskim w Kijowie (Український Дім національний культурний центр).
Projekt przedstawia chleb jako zjawisko społeczno-kulturowe, które jest nieodłączną częścią naszej codzienności, a także tradycji świątecznych, rytualnych i artystycznych. Ukazuje chleb również w kontekście zwycięstw, represji i walki o wolność, odwołuje się do okresów głodu, kiedy dostęp do chleba stał się narzędziem przemocy politycznej, oraz podkreśla jego rolę w procesie kształtowania się ukraińskiej państwowości.

Z okazji przypadającej dnia 25 listopada 2025 r. 130. rocznicy urodzin generała Ludvíka Svobody, Archiwum Narodowe w Pradze (Národní archiv Praha) zaprezentowało bogatą kolekcję jego orderów, medali i plakietek. Jest ona częścią spuścizny generała.
Ludvík Svoboda (25.11.1895 – 20.09.1979) był czechosłowackim generałem i politykiem. Od 1915 r. służył w armii Austro-Węgierskiej, walcząc na froncie wschodnim I wojny światowej, gdzie 18 września dostał się do niewoli rosyjskiej. 5 sierpnia 1916 r. zgłosił się do służby w Korpusie Czechosłowackim, walczącym przeciwko państwom centralnym, a potem w wojnie domowej po stronie Białych. W 1920 r. w randze kapitana powrócił do Czechosłowacji, gdzie w 1921 r. wstąpił do armii, ukończył szereg kursów podnoszących kwalifikacje, był m.in. wykładowcą w Akademii Wojskowej w Hranicach, a z czasem awansował do stopnia podpułkownika. 

Na stronie Węgierskiego Archiwum Narodowego zamieszczono informację o zakupie, w grudniu 2024 r., do zbiorów Archiwum, dziennika w języku włoskim, opisującego kilka dni oblężenia Budy w 1684 r., uzupełnionego ponadto o różne szkice i rysunki. Napisany został dwoma różnymi charakterami pisma, a kilka słabo widocznych podpisów pod ilustracjami pozwala wnioskować, że autor rysunków i uzupełnień tekstu mógł być tą samą osobą. Zarówno fakt, że autorzy potrafili pisać, jak i wyrafinowanie rysunków pozwalają przypuszczać, że nie byli to zwykli żołnierze, ale ich tożsamość pozostaje na razie niejasna.

Druga wojna światowa zakończyła się 80 lat temu. Jej konsekwencje jednak ciągle są zauważalne w naszym życiu politycznym i społecznym. Wiele spraw nie zostało dotychczas załatwionych a ich katalog jest pokaźny – reparacje, zadośćuczynienie nielicznym już ofiarom, czy restytucja zrabowanych dóbr kultury. 
Sprawę zrabowanych przez Niemców dóbr kultury opisywaliśmy również na stronach Archnetu. Dotyczyło to bazy danych skradzionych przez nazistów dzieł sztuki w okresie od 1933 do 1945 roku na terenie Niemiec i terytoriów okupowanych. Zawiera ona około 170 tys. danych i ok. 300 tys. rysunków, rycin i fotografii obiektów określanych jako „Central Collecting Point (CCP) München”, czyli zbiór dzieł sztuki, które zostały zabezpieczone przez wojsko amerykańskie w 1945 roku, w budynku byłego NSDAP w Monachium. Podobna baza obejmująca inną kolekcję tzw. Sonderautrag Linz funkcjonuje od 2008 roku na stronach Deutschen Historischen Museum (DHM). Właściciele zrabowanych dzieł sztuki, przechowywanych jako depozyt przez BADV (Bundesamt für zentrale Dienste und offene Vermögensfragen) w Berlinie, pozostają niezidentyfikowani, ale stworzona baza danych może ułatwić ich ustalenie i w konsekwencji zwrot zrabowanych dzieł sztuki.