19 września 2013 r., z okazji uroczystości związanych z konsekracją kościoła katedralnego Rosyjskiej i Nowo-Nachiczewańskiej Eparchii (diecezji) Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego (na terenie znajdującego się w Moskwie, należącego do niego nowego kompleksu świątynnego), odbyło się uroczyste otwarcie wystawy "Ormianie w Moskwie. Podróż historyczna”.
Wystawa jest efektem współpracy Federalnej Agencji Archiwów i Centralnego Archiwum Państwowego miasta Moskwy z Archiwum Narodowym Armenii i Rosyjską i Nowo-Nachiczewańską Eparchią Ormiańskiego Kościoła Apostolskiego, innych archiwów i muzeów Rosji i Armenii, organizacji pozarządowych i moskiewskich kolekcjonerów.
Otwarcia dokonali zastępca szefa Federalnej Agencji Archiwów W. P. Tarasow, zastępca szefa Departamentu Archiwów Miasta Moskwy M.M. Gorinow, wicepremier Armenii, minister administracji terytorialnej A. Geworgian, zastępca dyrektora Centralnego Archiwum Państwowego miasta Moskwy J.W. Agiejew, zastępca dyrektora Archiwum Narodowego Armenii S. Mirzojan oraz głowa Rosyjskiej i Nowo-Nachiczewańskiej Eparchii, biskup Ezras Nersisjan.
Eksponaty – kroniki, dokumenty, ikony, rzadkie fotografie rodzinne, sztuka użytkowa, książki, listy, grawerunki, pamiątki różnego rodzaju - odzwierciedlają ponad pięćset lat historii ormiańskiej wspólnoty Moskwy – od końca XIV do początku XX wieku, wielowiekową integrację między grupami etnicznymi ormiańską i rosyjską i ich wzajemne przenikanie się. Wiele z wystawionych materiałów pokazano publicznie po raz pierwszy. Unikatowe dokumenty archiwalne oraz fotografie zaświadczają, że Rosja była jednym z krajów najbardziej gościnnych i przyjaznych dla narodu ormiańskiego.
Z racji miejsca i okoliczności, szczególne miejsce na wystawie zajmują materiały dotyczące historii Kościoła ormiańskiego w Moskwie.

Morawskie Archiwum Krajowe w Brnie (Moravský zemský archiv v Brně) jest jednym z inicjatorów, współorganizatorów oraz gospodarzy bardzo interesującego kolokwium naukowego, nad bardzo ważnym dla dziejów naszych południowych sąsiadów zagadnieniem, mającym decydujący wpływ na ostateczny upadek przedwojennej Czechosłowacji, a mianowicie mniejszości niemieckiej i jej separatystycznych dążeń z okresu hitlerowskiego. Okazja do podjęcia tematu jest zbliżająca się 75 rocznica podpisania umowy monachijskiej, która w praktyce doprowadziła do całkowitego podporządkowania młodego państwa czechosłowackiego hitlerowskim Niemcom.
Interesujące to spotkanie, pod tytułem: „Czesi i Niemcy w międzywojennej Czechosłowacji”, przygotowywane jest we współpracy z Europejskim Towarzystwem Historii Prawa (The European Society for History of Law) i Zakładem Historii Państwa i Prawa Wydziału Prawa Uniwersytetu im. Masaryka w Brnie (Katedra dějin státu a práva Právnické fakulty Masarykovy univerzity v Brně). Odbędzie się w środę, 23 październik 2013 r., w Sali Wielkiej Morawskiego Archiwum Krajowego w Brnie.
Przypomnijmy, iż w układzie monachijskim, zawartym w 1938 r. przez cztery mocarstwa europejskie, Czechosłowacja została zmuszona do ustąpienia swoich zachodnich i północnych terytoriów przygranicznych na rzecz hitlerowskich Niemiec. Było to zwieńczenie działań Partii Niemców Sudeckich Konrada Henleina i ukoronowanie wysiłków niemieckich nazistów, zmierzających do rozbicia demokratycznej Czechosłowacji, co stanowiło jeden z kamieni milowych do zdominowania Europy. Umowa monachijska jest przykładem polityki ustępstw – „appeasementu”.

Ta inwestycja archiwalna przeszła wszelkie oczekiwania.   Oprócz tego, ze jest niezwykle efektowna wizualnie, to pochłonęła już 200 milionów Euro i otacza ją aura skandalu. Utworzone w 2004 roku Landesarchiv Nordrhein-Westfalen powstało z połączenia państwowych instytucji archiwalnych landu Północna Nadrenia Westfalia. Główna siedziba archiwum znajduje się w  Düsseldorfie, ale dotychczas zachowano również trzy oddziały w Brühl (Abteilung Rheinland), Münster (Abteilung Westfalen) i Detmold (Abteilung Ostwestfalen-Lippe). Działające obecnie w 4 lokalizacjach archiwum, w  2014 roku znajdzie prawdopodobnie swoją „przystań” w Duisburgu. Wybrano efektowną, ale również kontrowersyjną  lokalizację na nadbrzeżu portowym Renu - stary spichlerz zbożowy z 48 metrową wieżą oraz budynkiem zaprojektowanym w kształcie fali o łącznej długości ponad 200 metrów.

Źródło: Chronik des Landesarchiv-Skandals

Studia i materiały
Zuzanna Jaśkowska (UAM) w tekście pt. “Hiszpańskie archiwa w sieci – Portal de Archivos Españoles (PARES)” przedstawia portal, który działa od 2007 r.; gromadzi i udostępnia informacje o zasobie 11 państwowych archiwów hiszpańskich oraz zamieszcza skany materiałów archiwalnych (w 2012 r. 30 mln skanów). Niestety, interfejs portalu jest tylko w języku hiszpańskim, co dość znacznie utrudnia dostęp do niego użytkowników zagranicznych. Na PARES można korzystać też z tematycznych baz danych, dot. m.in. ruchów migracyjnych w Ameryce oraz hiszpańskiej wojny domowej.

Następnie Piotr Bewicz (UMK) w artykule “Appraisal and disposal. Dyskurs archiwistyczny o selekcji archiwalnej na łamach “The American Archivist” omawia kilka artykułów, które w znaczący sposób odzwierciedlają poglądy i koncepcje dot. selekcji archiwistów amerykańskich oraz znanej archiwistki niemieckiej Angeliki Menne-Haritz. Jest to niezwykle ciekawy tekst, przedstawiający także praktyczne aspekty podejmowanych w Ameryce działań w zakresie oceny i selekcji dokumentacji.